Μνημείο Σκοτ

Για να καταλάβεις πώς το Εδιμβούργο τιμά τους δικούς του, ανέβα στον μαύρο πύργο στην καρδιά της πόλης. Είναι το ψηλότερο μνημείο αφιερωμένο σε συγγραφέα σε όλο τον κόσμο — μια γοτθική βελόνα που ο Sir Walter Scott δεν ζήτησε ποτέ, αλλά κατά κάποιον τρόπο του άξιζε.

Η ανάβαση έχει κάτι παράξενα συγκινητικό. Καθώς ανεβαίνεις σπειροειδώς προς τους τέσσερις εξώστες θέασης, οι σκάλες στενεύουν, ο αέρας δροσίζει, τα πόδια σου διαμαρτύρονται — και γύρω σου, σκαλισμένες στην πέτρα, σε συνοδεύουν 64 μικρές μορφές: ήρωες από τα μυθιστορήματα του Scott, φθαρμένοι από την καπνιά και τη βροχή της πόλης, σιωπηλοί σύντροφοι στον δρόμο προς την κορυφή.

Ψηλά, ο ουρανός του Εδιμβούργου αποκαλύπτεται σιγά σιγά. Τις γκρίζες μέρες — δηλαδή τις περισσότερες — η θέα γίνεται σχεδόν αυστηρή: καμπαναριά που τρυπούν τα σύννεφα, το Κάστρο που εμφανίζεται και χάνεται. Τις σπάνιες καθαρές, βλέπεις πόσο ολοκληρωτικά αυτή η πόλη ανήκει στον εαυτό της. Όπως και να 'χει, όταν πάρεις ανάσα στον τελευταίο εξώστη, δεν νιώθεις τουρίστας — νιώθεις πως κέρδισες μια μικρή οικειότητα με τον τρόπο που το Εδιμβούργο θυμάται τους ανθρώπους του.